پنج روش ماهرانه برای گرفتن شغل جدید

پنج روش ماهرانه برای گرفتن شغل جدید

جست‌وجو برای یک شغل جدید می‌تواند یک تجربه دلسردکننده و ناامیدکننده باشد. ممکن است بدون هیچ دلیلی رد شوید یا سوالاتی از شما پرسیده شود که میل ندارید به آنها پاسخ دهید یا معیارهایی که با آن مورد قضاوت قرار می‌گیرید برای شما ناشناخته باشد.
 
شاید به همین خاطر باشد که بسیاری از افراد با تاخیر روانه بازار کار می‌شوند، حتی با وجود اینکه می‌دانند اکنون زمان عمل برای آنهاست. به عنوان مثال، من در یک مورد، مشاور یکی از عوامل خدمات مشتریان بوده‌ام و البته خود این شخص آگاه بود که باید شغلش را ترک کند. او پس از دو سال که در آن شرکت بدون ترقی و بدون رشد سپری می‌کرد، خود را کم ارزش و خسته یافته بود. او به خاطر تاخیر در یافتن شغل جدید بهانه‌های زیادی داشت، چرا باید به دنبال شغل جدیدی باشم وقتی پیدا کردن همین شغل برای من مثل کابوس بود؟ چرا شغل جدیدی بیابم وقتی همه می‌دانند که در وضعیت فعلی اقتصاد چقدر سخت است که بتوان کار جدیدی یافت؟ به همین دلایل، او در آن شرکت باقی ماند تا اینکه در نوبت بعدی تجدید ساختار شرکت، او اخراج شد.
البته من توصیه نمی‌کنم که هر گاه از شغل فعلی‌تان خسته شدید، به سراغ کار دیگری بروید. اما خوب است که موقعیت فعلی خود را همیشه مورد تجزیه و تحلیل قرار دهید تا ببینید آیا نشانه‌هایی برای دستیابی به یک موقعیت بهتر وجود دارد؟

اگر گرفتار یک موقعیت شغلی نامناسب هستید، نشانه‌های آن ممکن است شامل چنین مواردی باشد: کسلی، شکایت، سرزنش، خنثی بودن و احساس عصبانیت و یا حتی احساس بیماری در بعد از ظهر روزی که تعطیلات رو به اتمام است، چرا که از رفتن به سر کار در روز بعد واهمه دارید. نشانه‌های سازمانی که در آن هستید، ممکن است چنین مواردی باشد: اخراج‌های مکرر، برون سپاری پیوسته یا تغییرات مدیریتی بسیار زیاد. در همه این موارد، لازم است که کاری انجام شود.
در اینجا، چند پیشنهاد ارائه می‌شود که به شما اجازه می‌دهد تا بدون دغدغه در شغل فعلی تان کار کنید.

آمادگی داشته باشید. اطمینان حاصل کنید که رزومه کاری‌تان به روز است و خواسته‌های حرفه‌ای شما را به خوبی منعکس می‌کند. حتما کاری را که علاقه‌مند به انجام آن هستید و مایلید آن را بهتر بیاموزید ذکر کنید. درباره آینده خود با همکارانی که دارای قوه‌قضاوت صحیح هستند مشورت کنید. لازم نیست حتما به آنها بگویید که به دنبال کار جدیدی هستید. از آنها در این زمینه که چگونه می‌توانید به اهداف جامع حرفه‌ای‌تان دست یابید کمک بگیرید.

حداقل در بخش کوچکی از کارتان تغییر ایجاد کنید، حتی اگر امکان پیدا کردن شغل جدیدی برای شما وجود نداشته باشد. زيرا کمی ‌تغییر باعث ایجاد انگیزه دوباره در شما می‌شود. اغلب، در شرکت‌هایی که در حال کوچک‌سازی هستند، کار اضافه زیادی وجود دارد، پس بهتر است برای انجام کارهای جدید داوطلب شوید. به خصوص سعی کنید در پروژه‌های عملیاتی که شما را در ارتباط با همکاران ارشد قرار می‌دهد، داوطلب شوید. اگر در این کار موفق شوید، احتمال دارد که از انجام بخشی از کارهای فعلی‌تان که چندان مایل به انجام آن نیستید، معاف شوید. بدون اینکه پاداش بیشتری بخواهید، مسوولیت بیشتری طلب کنید. اگر در پروژه‌ای وارد شوید که رزومه شما را قوی‌تر می‌کند، پاداش خود را دریافت کرده‌اید. همیشه این جمله را در ذهن داشته باشید. «قبل از آنکه کاری را از شما بخواهند باید آن را انجام دهید.»

در مجموعه متعلق به کارفرمای فعلی‌تان به دنبال کار جدید بگردید. این کار اغلب آسان‌تر از آن است که به دنبال کار جدیدی در خارج از شرکت فعلی‌تان باشید. حداقل یک بار در ماه به سراغ بخش استخدام‌های جدید در وب سایت شرکت خود بروید. در کجا پست‌های جدیدی در حال شکل گرفتن است؟ آیا امکانی برای استخدام شما در آن قسمت وجود دارد؟ اگر سازمان شما در حال اخراج کردن کارمندان است، احتمال دارد که در قسمت دیگری استخدام نماید. تحقیق کنید در کدام بخش استخدام صورت می‌گیرد و برای آن بخش درخواست کار بدهید.

شبکه خود را به دقت دنبال کنید. لیستی تهیه کنید که شامل افرادی باشد که با آنها دوست بوده‌اید و اکنون شرکت را ترک کرده‌اند، یا آنهایی که هم دانشگاهی یا همکلاسی شما بوده‌اند. اطلاعات تماس آنها را هم ذکر نمایید. هر چند وقت یکبار با آنها در تماس باشید. در این صورت، می‌توانید هرگاه لازم باشد این شبکه را فعال نموده و از کمک این افراد بهره‌مند شوید.
هر سال، یک کار جدید انجام دهید. به یک کلوپ جدید بپیوندید یا فعالیت جدیدی را آغاز کنید، یا دوره آموزشی خاصی را بگذرانید یا به طور داوطلبانه به عضویت سازمان یا نهادی بپیوندید. با افراد جدیدی آشنا شوید و اطلاعات تماس آنها را داشته باشید. اگر به دنبال شغل جدیدی هستید، این فعالیت را در محیط‌های حرفه‌ای دنبال کنید. اگر مثلا مایلید از دایره فروش به بازاریابی منتقل شوید، در دوره‌های آموزشی بازاریابی ثبت‌نام کنید و به عضویت چنین سازمان‌هایی بپیوندید.
اگر هنوز نمی‌دانید چه کاری انجام دهید، مدتی خود را از کار دور کنید. البته باید مطمئن شوید که موضوعات دیگری در زندگی شما وجود دارد که برایتان بسیار مهم است مثل خانواده، دوستان، یک سازمان خاص، یک سرگرمی‌ویژه و.... کار کنید نه اینکه تبدیل به بخشی از کار شوید.

افرادی که علایق و ارتباطات خارج از کار دارند و آنهایی که نسبت به شغل خوب خود دارای استقلال هستند، زندگی متفاوتی دارند. اغلب، این گونه افراد، مطمئن‌تر، قوی‌تر و انعطاف‌پذیرتر هستند. اغلب این افراد، در بازار کار از شجاعت بیشتری برخوردارند.
گشتن به دنبال یک شغل جدید، صرفا نباید بر پایه باور «یا همه چیز یا هیچ چیز» باشد. با رعایت این اصول، کنترل بیشتری بر کار خود داشته باشید و حیات تازه‌ای در زندگی کاری خود بدمید.

منبع: HBR
مترجم: رویا مرسلی
نقل از دنیای اقتصاد
منبع واسطه : گروه اینترنتی مدیران ایران

لطفا رفتار حرفه‌ای داشته باشید

لطفا رفتار حرفه‌ای داشته باشید

هفته‌ی پیش با دوستی از هم‌کاران درد‌دل می‌کردیم. برای من جالب بود که چقدر درددل‌های‌مان شبیه هم بود. این دوست عزیز با وجود این‌که درس مدیریت نخوانده، نکات رفتاری جالبی را در مورد برخی از افراد برای‌ام تعریف کرد. در صحبت‌های‌مان دیدم چقدر با هم، هم‌دلیم و انگار من در نقد برخی رفتارها در محیط کار تنها نیستم.

خیلی وقت‌ها دیده‌ام که آدم‌ها از عدم پیش‌رفت شغلی‌ در کارراهه‌شان ناراضی‌اند. تا به‌حال به این فکر کرده‌اید که شاید یکی از دلایل‌اش رفتارهای‌تان باشد؟ من که حداقل دو مورد را یادم می‌آید:

۱- یادم هست زمانی که تازه سر کار آمده بودم، به‌دلیل سن کم‌ام آدم بسیار شلوغی بودم. آن زمان از چند تذکر مدیرم (که یک بار هم با جریمه‌ی مالی همراه بود)، ناراحت شدم؛ اما حالا از ایشان ممنون‌ام که من را متوجه اشتباهات‌ام کردند. تغییر رفتارم در آن مقطع روی پیش‌رفت من در شرکت محل کارم بسیار مؤثر بود.

۲- زمانی در یک مؤسسه‌ی حقوقی تازه‌تأسیس کار می‌کردم. تجربه‌ای کوتاه‌مدت؛ اما بسیار بسیار مفید. آن‌جا مدیر بسیار کهنه‌کاری داشتم که سال‌ها در خارج از کشور کار کرده بود. آن آقای مدیر ـ که مدت‌هاست از او خبری ندارم ـ برای من باز هم کم‌سن و سال و زودرنج، مثل یک پدر مهربان بود که اشتباهات رفتاری‌ام را تذکر می‌داد و شکل درست‌‌شان را هم یادم می‌داد. آن‌جا بود که متوجه شدم چه نکات پیش‌پاافتاده‌ای ممکن است چه مشکلات بزرگی را به‌وجود بیاورند.

حالا بعد از ۵ سال کار کردن و تجربه‌ی کار در ۵ محیط مختلف در بخش خصوصی (که البته برخی از آن‌ها به‌صورت مقطعی و کوتاه‌مدت بوده)، به‌پایان رساندن دوره‌ی حرفه‌ای مدیریت MBA، همکاری و دوستی آن‌لاین و آف‌لاین با تعداد زیادی آدم واقعا حرفه‌ای و البته مطالعات شخصی و وبلاگ‌نویسی در حوزه‌ی رفتار حرفه‌ای، فکر می‌کنم تا حدود زیادی الفبای این رفتار را یاد گرفته‌ام.

بنابر شغل‌ام که مشاوره‌ی مدیریت است، با محیط‌های حرفه‌ای زیادی سر و کار داشته‌ام و آدم‌های بسیار حرفه‌ای را در این مسیر چند ساله دیده‌ام. شاید این به علاقه‌ی شخصی‌ام باز می‌گشته که همیشه دنبال این بوده‌ام که کشف کنم این آدم‌های حرفه‌ای چه رفتارهای درستی دارند. وقتی رفتارهای آن‌ها را با خودم مقایسه می‌کنم، نقایص رفتاری خودم را کشف می‌کنم و سعی می‌کنم برطرف‌شان کنم.

قبلا چند باری نوشته‌ام که انگیزه‌ی اصلی راه‌اندازی گزاره‌ها، یاد گرفتن و یاد دادن رفتارهای حرفه‌ای بود. نمی‌خواستم صرف غر بزنم و فکر می‌کردم (و هنوز هم معتقدم)، به‌ترین راه مقابله با رفتارهای نادرست، یاد دادن رفتارهای درست است؛ البته به این شرط که طرف مقابل هم بخواهد یاد بگیرد! جدیدا البته یک نتیجه‌ی دیگر هم گرفته‌ام که هر از چند گاهی غر زدن (!) هم می‌تواند بهانه‌ای باشد برای یادآوری برخی نکات اساسی که معمولا بدیهی فرض می‌شوند؛ اما به همین دلیل معمولا هم نادیده گرفته می‌شوند.

بنابراین بد ندیدم من‌باب غر زدن (!) چند نکته را در این رابطه یادآوری کنم:

۱- رفتار جوانانه با رفتار کودکانه فرق دارند. بزرگ شدن و مثل آدم‌ بزرگ‌ها رفتار کردن نه یک انتخاب که یک اجبار است.

۲- حرفه‌ای بودن یعنی جلب نظر و علاقه‌ی دیگران برای دانش و توانایی حرفه‌ای و شخصیت و رفتار احترام‌آمیز شما؛ نه جلب توجه با رفتارهایی که در به‌ترین حالت می‌شود اسم‌شان را “جلف” گذاشت. داشتن شخصیت حرفه‌ای با این رفتارها اصلا سنخیتی ندارد. خوش‌مزه‌گی و بامزه‌گی شاید به درد چند دقیقه جلب توجه دیگران بخورد؛ اما در بلندمدت به ضررتان است.

۳- پذیرش / تأیید ظاهری این رفتارهای شما توسط دیگران، به‌معنی درست بودن آن‌ها نیست. در به‌ترین حالت فکر می‌کنند که رفتار شما برای‌ آن‌ها ضرری ندارد و در بدترین حالت هم ته دل‌شان دارند به شما می‌خندند که چطور دارید اعتبار حرفه‌ای‌تان را برای یک خنده و لذت چند دقیقه‌ای خرج می‌کنید. حالا گذشتم از این‌که طرف مقابل‌تان هم خودش حرفه‌ای نباشد.

۴- این‌که مدیر یا سرپرست‌تان به شما چیزی نمی‌گوید، به این معنی نیست که از رفتار شما راضی است. در به‌ترین حالت هنوز امیدوار است که شما به‌خودتان بیایید و در بدترین حالت هم از شما ناامید شده و به هم‌کاری مقعطی ـ و نه درازمدت ـ با شما می‌اندیشد. ضرر این دومی آن‌قدر زیاد است که ارزش داشته باشید کمی به بازنگری رفتارهای‌تان بیاندیشید.

۵- بعضی رفتارها بسته به نوع محیط کار می‌توانند نادرست باشند. برخی رفتارهایی که در یک محیط کارگری نادرست تلقی نمی‌شود؛ در محیط یک شرکت مشاوره‌ی مدیریت در هیچ حالتی پذیرفته شده نیست.

۶- رفتار دوستانه داشتن و حتا دوست بودن و حتا تر (!) صمیمیت، به‌معنی مجاز بودن انجام هر کاری در محیط سازمان نیست. در سازمان “هم‌کار بودن” اولویت اصلی در روابط آدم‌ها است؛ چه بخواهیم و چه نخواهیم. چه دوست داشته باشیم و چه دوست نداشته باشیم. این واقعیتی تغییرناپذیر است. بنابراین با هم در محیط کار اول هم‌کار هستیم و بعد دوست. خارج محیط کار، به‌ترین دوستان هم هستیم.

۷- ارتباط با هم‌کاران تمرینی است برای روزهای آینده که شاید مسئولیت بزرگ‌تری را پذیرفتید. روزهایی که بیش‌تر از هم‌کاران‌تان با آدم‌های خارج سازمان ـ به‌ویژه مشتریان ـ سر و کار خواهید داشت. اگر در یک محیط کوچک و دوستانه رفتارهای درست و حرفه‌ای را تمرین نکرده باشید و اگر به رفتارهای درست عادت نکرده باشید، چطور می‌توانید در آن روز که کوچک‌ترین اشتباهی عواقب بسیار وخیمی را برای شما به‌دنبال خواهد داشت، درست عمل کنید؟‍

حالا چطور رفتار حرفه‌ای داشته باشیم؟ کتاب فوق‌العاده‌ی “آداب معاشرت در محیط کار به زبان آدمیزاد” را از دست ندهید. در مطالب مربوط به کار حرفه‌ای در گزاره‌ها هم در تلاش هستم تا در همین زمینه مطالبی را منتشر کنم. اما قبل‌ از این کار اول باید بپذیریم که حرفه‌ای نیستیم و بعد تصمیم بگیریم که حرفه‌ای شویم. این یک تغییر دشوار اما بی‌نهایت ضروری است.

منبع : http://gozareha.com/

چطور تجربه‌ی کاربردی ایجاد کنیم!؟

چطور تجربه‌ی کاربردی ایجاد کنیم!؟

این هفته به مرور مقاله‌‌ای می‌پردازم که ترکیبی است از بازاریابی و استراتژی و مدیریت منابع انسانی! چطور به‌ترین خدمات را ارایه کنیم؟ این سؤالی است که این مقاله در تلاش است تا راه‌کارهایی برای آن ارایه کند. مروری می‌کنیم بر این راه‌کارها:

۱- مشتریان را از لحاظ احساسی مجذوب کنید:
مقاله با یادآوری این نکته شروع می‌شود که موفقیت‌های شگفت‌انگیز اپل در سال‌های اخیر، به تمرکز آن بر روی ایجاد “تجربه‌ی کاربری” برای خریداران محصولات این شرکت برمی‌گردد. این درسی است که استیو جابز به همه‌ی کسب و کارها داده است: “آدم‌ها دوست ندارند تا فقط یک محصول را از شما بخرند و تمام؛ آن‌ها دوست دارند شما بهشان نشان دهید با این محصول چه کارهایی می‌شود کرد!” این را جیمی فانگ مالک شرکت اپی‌سنتر یک فروشنده‌ی محلی محصولات اپل در منطقه‌ی آسیای جنوب شرقی می‌گوید. به همین دلیل شرکت او نه بر ارایه‌ی خدمات ملموس و نه بر جای‌دهی تجربه‌ی خدمات در ذهن افراد، بلکه بر ایجاد یک تجربه‌ی روحی از خدمات (!) برای مشتریان متمرکز است! شعار تبلیغاتی این شرکت هم “دوست داشتن مهربانی” است.

۲- روی افراد درست سرمایه‌گذاری کنید:
کیفیتِ خدمات سومین عامل کلیدی موفقیت در بازار مواد غذایی است. آندره چیانگ مالک رستوران‌های زنجیره‌ای آندره می‌گوید: “طعم‌های جدید، روش‌های جدید و غذاهای جدید می‌توانند مشتریان را هیجان‌زده کنند؛ اما نیت، فرایند تولید و ارایه و داستان پشت هر بشقاب غذا است که ارتباط احساسی مشتری را با آن ایجاد می‌کند و احساسات او را برای پدید آمدن یک تجربه‌ی به‌یادماندنی برمی‌انگیزد.” این‌ها چیزهایی هستند که باید از طریق “تجربه‌ی کاربری” یعنی خدمات و در واقع توسط پیش‌خدمت‌های رستوران به مشتریان منتقل شوند.
به همین دلیل است که او در انتخاب کارکنان‌اش به خلق و خو و توان رقابتی افراد تمرکز می‌کند. برای این کار مثلا او از آن‌ها در مورد آخرین روندهای صنعت رستوران‌داری سؤال می‌کند: “افرادی که به صنعت اهمیت می‌دهند، همیشه به‌روز هستند و به‌تر می‌توانند خودشان را با شرایط روز صنعت وفق بدهند.”
پارادایم قالب بازاریابی این روزها از “کشیدن مشتری به سوی محصولات” به “مشتاق کردن مشتری” تغییر کرده است؛ و این یعنی به‌جای تمرکز بر محصول / خدمت باید روی فرایند ارایه‌ی محصول / خدمت متمرکز بود. این کار را چطور می‌شود انجام داد؟ این فرایند توسط آدم‌های “دارای مهارت تعامل” انجام می‌شود. بنابراین آدم‌هایی را استخدام کنید که “توان تعامل با مشتری” را دارند و نه لزوما “مهارت فنی.” مهارت‌های فنی را می‌توانید به کارکنان‌تان بیاموزید؛ اما مهارت ارتباطی تا حدود زیادی فطری است!

۳- سرمایه‌گذاری روی ارتباط با مشتری را جدی بگیرید:
تحقیقات نشان می‌دهند که هر ۱ دلار سرمایه‌گذاری روی روابط با مشتریان، باعث افزایش درآمد ۱٫۵ دلاری و به‌عبارت ۰٫۵ دلار سود بیش‌تر می‌شود. سیستم‌های CRM و بازاریابی الکترونیکی (به‌ویژه ابزارهای بازاریبای اجتماعی) این کار را بسیار ساده کرده‌اند؛ پس آن‌ها را جدی بگیرید لطفا!

۴- فرایند مناسبی را برای ارایه‌ی خدمات طراحی کنید:
در بندهای دو و سه (به‌خصوص بند سه) به‌نظرم مقاله به‌دنبال این بوده که به‌جز نقش آدم‌ها روی طراحی درست فرایند ارایه‌ی خدمات هم تأکید کند؛ هر چند این را به‌صورت مستقیم بیان نکرده است. فرایند، ابزار دست کارکنان است. هر چقدر هم آدم‌ها توان‌مند باشند بدون فرایند درست ره به جایی نخواهند برد. بنابراین لازم است که به طراحی فرایند درست هم توجه کنید.

منبع : http://gozareha.com

سوالی که مي‌تواند آینده شرکت شما را پیش‌بینی کند

سوالی که مي‌تواند آینده شرکت شما را پیش‌بینی کند

مترجم: زهره همتیان

آیا این احتمال مي‌رود که مشتریانتان کسب‌وکار شما را به دوستان خود پیشنهاد کنند؟ پاسخ این پرسش مي‌تواند تعیین کند کسب‌وکار شما موفق مي‌شود یا شکست مي‌خورد.

اکثر شرکت‌هايي که تازه راه‌اندازی شده‌اند، مي‌دانند که آیا مشتریانشان از آنها راضی هستند یا خیر. اما هنگامی که کسب‌وکار خود را تا حدی توسعه دادید که تعداد کارمندان و مشتریانتان بیشتر شد، چگونه سطح رضایت مشتریان خود را زیر نظر مي‌گیرد؟

بسیاری از صاحبان کسب وکار این مشکل را با انجام برخی از انواع نظرسنجی‌ها در مورد رضایت مشتری حل مي‌کنند، اما طبق نظریات فردريك ريچهلد نویسنده کتاب پرسش نهایی، مشکل این است که اکثر نظرسنجی‌هاي رضایت مشتری، پیش‌بینی ضعیفی از احتمال خرید مجدد مشتری یا ارجاع دوستان خود به شرکت شما ارائه مي‌دهند.

ريچهلد مصمم به یافتن شیوه بهتری برای تعیین میزان خدمت‌رسانی شرکت‌ها به مشتریانشان شد. وی به این منظور روش «مجموع نمره تشويقي» Score را ابداع کرد که بر اساس آن از مشتریان تنها یک سوال پرسیده مي‌شود و نتیجه آن خرید مجدد و ارجاع مشتریان را پیش‌بینی مي‌کند: «از عدد صفر تا 10، چقدر احتمال مي‌رود که محصولات ما را به دوستان یا همکاران خود معرفی کنید؟»

ريچهلد متوجه شد هنگامی که مشتریان با عدد 9 یا 10 به این سوال پاسخ مي‌دهند، آنها به لحاظ آماری به احتمال زیاد از شرکت خرید مجدد مي‌کنند و آن را به دیگران نیز معرفی مي‌کنند؛ تا آنجا که او دریافت که شرکت‌هاي دارای امتیاز بالا در این نظرسنجی بیشتر از شرکت‌هايي با امتیاز پایین امکان رشد دارند.

جای تعجب نداشت که خبر کشف شیوه‌ای برای پیش‌بینی رشد شرکت‌ها باعث شد 500 شرکت برتر سال از نگاه مجله فورچون از سراسر جهان درصدد برآیند که این شیوه را تصاحب کنند. امروزه شرکت‌هايي چون Intuit و Southwest Airlines از این شیوه به عنوان راهی برای سنجش تجربه مشتریان خود استفاده مي‌کنند.

شرکت شما چگونه این اندازه گیری و سنجش را انجام مي‌دهد؟

به منظور مشاهده چگونگی اندازه‌گیری، یک گروه از مشتریان خود را با پرسیدن سوال فوق الذکر ارزیابی کنید. آنهایی که امتیاز 9 یا 10 مي‌دهند، به گفته ريچهلد «ارتقادهنده» هستند. مشتریانی که امتیاز 7 یا 8 مي‌دهند «منفعل» مي‌باشند، این افراد راضی هستند اما به این زودی‌ها از شما مجددا خرید نمی‌کنند یا کسی را به شرکت شما ارجاع نمی‌دهند. افراد «انتقادکننده»، مشتریان عصبانی و ناراضی هستند که به شما امتیازی بین صفر و 6 را مي‌دهند.

برای محاسبه امتیاز «مجموع نمره تشويقي»، درصد مشتریان «ارتقادهنده» را حساب کنید و از درصد انتقاد کننده‌ها کم کنید. برای مثال، اگر 45 درصد از مشتریان شما ارتقادهنده، 20 درصد منفعل و 35 درصد انتقاد کننده باشند، امتیاز «مجموع نمره تشويقي» شما 10 درصد خواهد بود(10=35-45).

ريچهلد متوجه شد میانگین اين نمره میان شرکت‌هايي که او مورد بررسی قرار داده بود، 10 تا 15 درصد بود، بنابراین اگر امتیازتان بالای 15 درصد است، شما بالاتر از میانگین قرار دارید و مي‌توانید انتظار داشته باشید که شرکت‌تان سریع تر از اقتصاد رشد مي‌کند. تعداد کمی از شرکت‌هايي که به امتیاز حداقل 50 درصد نائل شده‌اند، به گفته ريچهلد «در سطح جهانی» هستند. جای تعجب نیست، شرکت‌هايي با امتیازی در سطح جهانی، پایه‌هاي رشد در اقتصاد به حساب مي‌آیند. مانند شرکت‌هاي اپل و گوگل.

استفاده از این روش در میان 500 شرکت برتر جهانی بسیار رایج است و بنا به دلایلی که در زیر آمده، فکر مي‌کنم استفاده از آن برای شرکت‌هاي کوچک‌تر حتی مناسب‌تر باشد:

1. استفاده از این روش سهل و آسان است. شما مي‌توانید با استفاده از ابزار نظرسنجی مانند Survey Monkey (نظرسنجی وب محور)، پرسشنامه را در عرض پنج دقیقه تهیه کنید و از میزان بالای پاسخ‌ها لذت ببرید، زیرا پاسخ دادن به آن فشاری را به پاسخ‌دهندگان تحمیل نمی‌کند.

2. این روش یک زبان مشترک با سرمایه گذاران را به شما مي‌دهد. اگر شما در حال برنامه ریزی برای فروش تمام یا بخشی از شرکت خود در آینده هستید، با بررسی رضایت مشتریان خود با استفاده از یک ابزار معتبر و شناخته شده این امکان را به صاحبان آینده و سرمایه‌گذاران احتمالی مي‌دهید تا به سرعت ارزیابی کنند که میزان رضایت مشتریان شما نسبت به مشتریان شرکت‌هاي مورد سرمایه‌گذاری دیگر چقدر است. بسیاری از شرکت‌هاي سهامی خاص و سرمایه‌داران ریسک‌پذیر قبل از سرمایه‌گذاری در شرکت شما، اصرار خواهند داشت که نظرسنجی«مجموع نمره تشويقي» را برای مشتریان خود اجرا کنید.

3. شیوه‌ای آسان و کم هزینه است. این نظرسنجی مي‌تواند در خانه سازماندهی و آماده شود و اطلاعات آن مورد آنالیز قرار گیرد.

4. در این روش مي‌توان پیش‌بینی کرد. برخلاف اغلب نظرسنجی‌ها که از پاسخ‌دهندگان یکسری سوال‌هاي وقت‌گیر پرسیده مي‌شود و نتایج آن نیز اطلاعاتی جالب اما نامربوط است، روش «مجموع نمره تشويقي» تنها سوالی مي‌پرسد که اثبات شده است و احتمال ارجاع کسب وکار به دیگران و خرید مجدد مشتری را پیش‌بینی مي‌کند و این دو مورد محرک رشد هر کسب‌وکاری هستند.

بنابراین اگر از میزان رضایت مشتریان خود آگاهی ندارید، به پرسیدن سوالی روی آورید که واقعا به پاسخ آن نیاز دارید.

منبع :http://www.donya-e-eqtesad.com/Default_view.asp?@=269313

چگونه شرکت مورد نظرمان را انتخاب کنیم؟

چگونه شرکت مورد نظرمان را انتخاب کنیم؟

در مقاله «ایجاد چشم انداز سازمان» که از بهترین و کاربردی ترین مقاله هایی است که گام به گام راهنمایی تان می کند ، چگونه چشم انداز سازمان را تدوین کنید، در مورد ارزش های اصلی سازمان می گوید که این ارزش ها، چیزهایی هستند که سازمان بخاطر آنها ایجاد شده است و حتی در صورت تغییر نوع کسب و کار، این ارزش ها تغییر نمی کند. یعنی اگر شما یک شرکتی ایجاد می کنید که ارزش اصلی شرکت، بعنوان مثال صداقت است، چه این شرکت در صنعت راه و ساختمان باشد و چه در صنعت نفت، این ارزش وجود دارد. این ارزش است که با گذشت زمان تبدیل به فرهنگ سازمانی می شود، البته اگر مدیران شرکت بخوبی آن ارزش ها را پیاده کنند.

برایم این تعبیرها بسیار جالب بود و به این نتیجه رساند که واقعا اگر کسی بخواهد سازمانی را برای کار انتخاب کند، بهترین حالت این است که به ارزش های سازمان توجه کند. چیزی که تغییر نمی کند و در واقع ذات سازمان را نشان می دهد، ارزش های آن است. با توجه به شغلی که به دنبال آن هستید، سازمانی را انتخاب کنید که آن ارزش ها را پشتیبانی می کند. اگر بدنبال حقوق بالا هستید، سازمانی را پیدا کنید که جزو ارزش هایش، پرداخت بالا به پرسنل باشد. ولی خوب از این سازمان، شاید نباید انتظار آزادی و قدرت در تصمیم گیری را داشته باشید. شما ممکن است در این سازمان پولدار شوید ولی لزوما ارتقای شغلی برای شما نخواهد داشت.

در وبلاگی که دوستی لینکش را گذاشته بود، می گفت که ماشین مدیرعامل را نگاه کن و شرکت را انتخاب کن. نقد من به این مسئله بسیار تند است، چرا که لزوما مدیرعاملی که خود سوار ماشین گران قیمت می شود، به شما اجازه رشد نمی دهد. اگر می خواهی بفهمی که آیا تو هم می توانی به این اندازه رشد کنی، باید به ارزش های شرکت نگاه کرد.

پی نوشت - مقاله ذکر شده را از آدرس زیر می توانید دانلود کنید:

http://www.thenextstepprogram.com.au/uploads/File/Building%20a%20Vision.pdf

منبع : http://modirnote.blogfa.com/post-127.aspx

تحلیل محیط کسب وکار : سهم آدامس آمریکایی در بازار ایران !

تحلیل محیط کسب وکار : سهم آدامس آمریکایی در بازار ایران !

به نظر مي‌رسد تبادل تجاري غيررسمي بين دو كشور ايران و آمريكا از طرق مختلف - بيشتر به صورت قاچاق - همچنان ادامه دارد. جالب اينجاست كه آدامس از جمله نقاط اشتراك تبادلات تجاري بين دو كشور است.

به گزارش ايسنا براساس آمارهاي منتشر شده در نيمه نخست سال جاري بالغ بر شش ميليارد تومان آدامس بدون قند به صورت قانوني وارد كشور شد. در اين مدت از سه كشور امارات، تركيه و لهستان انواع آدامس بدون قند به صورت رسمي وارد كشور شد كه سهم لهستان در اين واردات 75درصد، تركيه 21 درصد و امارات چهار درصد بود. ارزش دلاري اين ميزان واردات نيز به بيش از 5.6 ميليون دلار رسيده است.
از سوي ديگر شركت آمريكايي توليدكننده اوربيت يعني شركت ريگلي 14 كارخانه در كشورهاي مختلف جهان از جمله لهستان دارد. بنابراين مي‌توان حدس زد كه آدامسهاي آمريكايي اوربيت از طريق كارخانه ريگلي در لهستان به كشورمان صادر شده‌اند.

در همين حال بررسيهاي انجام شده نشان مي‌دهد كه با وجود كاهش واردات رسمي آدامس به كشور، مصرف اين محصول در بين مردم ايران همچنان رو به افزايش است. در اين بين برخي گزارشهاي منتشر شده نشان مي‌دهند كه آدامس آمريكايي اوربيت همچنان بيشترين سهم را در بازار ايران به خود اختصاص داده است. آدامسهاي موزي، شيك، اوليپس، ريلكس و آيدين هم از ديگر برندهاي مطرح موجود در بازار آدامس ايران هستند.

براساس آخرين اطلاعات منتشر شده توسط مرکز مشاوران اقتصاد توسعه، ايرانيان سالانه بيش از 500 ميليارد تومان آدامس مصرف مي‌كنند. اين رقم اگرچه مربوط به سال گذشته است، اما بعيد به نظر مي‌رسد در اين مدت بازار ايران دستخوش تغييرات شديدي شده باشد. از سوي ديگر به نظر مي‌رسد واردات شش ميليارد توماني آدامس در نيمه نخست امسال تنها بخش اندكي از نياز را تامين كرده و مابقي نياز بازار داخلي از طريق توليد و قاچاق تامين مي‌شود.

مصرف بالاي آدامس در ايران باعث شد تا در سال 1388 بزرگترين خط توليد آدامس بدن قند خاورميانه در شركت پارس مينو به بهره‌برداري برسد. در مراسم افتتاح آن كارخانه اعلام شد كه سالانه مبلغي بالغ بر 100 ميليارد تومان صرف واردات رسمي آدامسهاي بدون قند به كشور مي‌شود. همچنين اعلام شد كه با افتتاح اين خط توليد كشور در زمينه تامين آدامس بدون قند موردنياز خود به خودكفايي خواهد رسيد.
اين‌كه كشور در زمينه تامين آدامس بدون قند به خودكفايي رسيده يا خير دقيقا معلوم نيست، اما واضح اين است كه واردات رسمي اين نوع آدامس به كشور كاهش قابل ملاحظه‌اي يافته است. بايد ديد آيا قاچاق جاي واردات رسمي را گرفته يا توليد داخل؟

البته آمار تازه‌اي درباره سهم توليدات داخل از بازار آدامس بدون قند كشور منتشر نشده، اما آخرين آمارهاي منتشره در اين باره حاكي از آن بوده كه توليدات خارجي سهمي 80 درصدي در بازار آدامس بدون قند ايران دارند.

همچنين اهميت اقتصادي بازار آدامس آن‌قدر بالا بوده كه براساس برخي گزارشهاي منتشر شده، گردش مالي بازار آدامس ايران 50 برابر گردش مالي كيوسكهاي مطبوعاتي، حدود 50 درصد حجم بازار لوازم آرايش و بهداشتي، حدود 8 برابر بازار تورهاي گردشي داخلي، حدود چهار برابر بازار آب معدني و يك چهارم گردش مالي سالانه‌ي بازار سيگار كشور مي‌شود.

اوربيت از كجا آمد؟
اوربيت يكي از برندهاي آدامس بدون قند بوده كه محصول شركت آمريكايي ريگلي است. در آمريكا اين آدامس در سال 2001 با بسته‌بندي جديد دوباره وارد بازار شد. اين تغيير بسته‌بندي با هدف رقابت با محصولات ديگر شركتها مانند آدامسهاي شركت كدبوري انجام شد.
تاريخچه آغاز توليد آدامس اوربيت به سال 1944 در آمريكا بر مي‌گردد. در جريان جنگ جهاني دوم مواد تشكيل‌دهنده آدامس اوربيت شامل قند، شربت ذرت، نرم كننده و طعم‌كننده‌هاي ميوه‌ مصنوعي مي‌شد. شركت آمريكايي ريگلي نيز كه توليدكننده آدامس اوربيت است، به طور كلي در حوزه صنايع غذايي فعاليت مي‌كند. اين شركت در سال 1891 پايه‌گذاري شد و در ابتدا اقدام به فروش محصولاتي مانند صابون و بيكينگ ‌پودر مي كرد.
اين شركت هم‌اكنون محصولات خود را در بيش از 180 كشور جهان مي‌فروشد و 14 كارخانه نيز در كشورهاي مختلف مانند آمريكا، مكزيك، استراليا، انگليس، كانادا، اسپانيا، نيوزلند، فيليپين، فرانسه، كنيا، تايوان، چين، هند، لهستان و روسيه دارد.

منبع : http://www.tabnak.ir/fa/news/202014/

راهنمای امور مالی : با درآمد کم چقدر می‌توانید دوام بیاورید؟

راهنمای امور مالی : با درآمد کم چقدر می‌توانید دوام بیاورید؟

راهنمای امور مالی

نصیحتی برای ماجراجویان در کسب‌وکار: قبل از شروع، در اولین قدم تصمیم خود را برای اقدام کارآفرینانه بازبینی کنید، با این هدف که هزینه‌های فرصت احتمالی را این بار واقع بینانه بسنجید. شاون برکوسن یک کارآفرین سریالی می‌گوید:

«تهیه‌ اعداد و ارقام به شدت می‌تواند برای شفاف ساختن منافع و هزینه‌های احتمالی در کارآفرینی کمک کند، مخصوصا اگر در فاز اول کارآفرینی قرار دارید.»

«اگر تصمیم دارید که شغل خود را یک سال رها کنید و به دنبال کارآفرینی بروید، باید دقیقا حساب کنید که این کار چقدر هزینه برای شما در بر دارد. سپس می‌توانید در این رابطه فکر کنید که آیا این ریسک، ارزش منفعت‌های بالقوه را دارد یا خیر.»

برای مثال آیا شما در شرایط مالی خاصی هستید تا بتوانید از حقوق ماهانه خود صرف نظر کنید و همین حالا به حرکتی پر ریسک دست بزنید یا آیا باید صبر کنید تا برخی از نقاط ضعف زندگیتان برطرف شود؟ اگر دارید شغلی پایدار را از دست می‌دهید تا مالک یک کسب و کار شوید، حساب کنید که شما اکنون چه میزان حقوق کسب می‌کنید (و همه مزایا از جمله بیمه و برخی پرداخت‌های فرعی را حساب کنید) و آن را به مقداری بیفزایید که باید خرج شروع یک کسب‌وکار جدید کنید. این مقدار، بدون حساب گذشت‌های شخصی و کار سخت، هزینه شروع یک کار جدید است. آیا ایده کسب و کار شما و تعهدتان به کارآفرینی آنقدر قوی هست که بتواند این هزینه را جبران کند؟ و آیا این شانس وجود دارد که بازگشت سرمایه‌گذاری شما در یک چارچوب مشخص زماني به دست شما برسد یا خیر؟ ایده کسب‌وکار خود را از طریق یک مطالعه امکان‌سنجی و نوشتن یک برنامه ساده کسب و کار عملی کنید.

وقتی نمی‌توانی شب را بخوابی

احساساتی که کارآفرینان به پشت میز کار می‌آورند بسیار حیاتی است. آن لحظه ای که دیگر نمی‌توانی بخوابی زیرا داری به اوج تحقق ایده ات فکر می‌کنی، باید سریع‌تر به اجرای آن اقدام کنی.

اما اجازه نده احساسات تو را از راه به در کند. به طور خاص، کارآفرینان زیادی در مورد محصول یا مشکلی که باید حل شود احساساتی هستند، بنابراین بخش بزرگی از تلاششان صرف توسعه محصول می‌شود و از مسائل مالی غافل می‌شوند.

به یاد داشته باشید که مسائل مالی قلب تپنده هرکسب و کاری است. در مورد بودجه‌بندی، پیش‌بینی و روند درآمد، جریان وجوه نقد، خرج‌ها و سربار حساس باشید.

جدا کردن خود از دسته

وقتی نوبت به خود کسب‌وکار می‌رسد، اطمینان حاصل کن که محصولات و خدماتت را از سایر محصولات موجود در بازار متمایز کرده‌ای. وادار کردن مشتریان به امتحان کردن یک چیز جدید یا اقدام به عملی جدید سخت‌تر از آن است که به نظر می‌رسد. همه ما بنده عادت هستیم. با این حال باید واقعا متمایز باشی تا بتوانی در رقابت با شرکت‌های موجود در بازار موفق شوی. پس مرحله اول متمایز کردن خود از دیگران است، اما برای ادامه دادن نباید از مشتری و تعامل با او غافل شد تا بتوانی وادارش کنی به تغییر تن دهد.

هزینه‌های خارجی را پایین نگه دارید. مبادا در ابتدای کار فریفته دفترهای جذاب و گران و بازاریابی پر زرق و برق شوید. در عوض بر آموزش و تربیت نیروی کار خود و استخدام افرادی سرمایه‌گذاری کنید که می‌توانند مشتریان جدیدی را وارد کسب‌وکار کنند و از عهده کارها به درستی برآیند.

در نهایت به خود یک مهلت بدهید که تا آن وقت در کارآفرینی موفق شده باشید. ضررهای خود را زودتر از آنکه انباشته شوند متوقف سازید.

کارآفرین بودن یعنی اینکه شما ایده‌های زیادی دارید. اگر فانتزی بهتر از واقعیت به نظر می‌رسد گیج و مایوس نشوید. به بازار گوش فرا دهید و میل خود را در جهت امتحان کردن چیزی متفاوت پیش ببرید.

مترجم: م.زارع

نقل از دنیای اقتصاد

منبع واسطه : http://www.modiriran.ir/modules/news/article.php?storyid=564

پـس انــداز

تصور کنید هرروز صبح بانک شما  هشتاد و شش هزار و چهارصد تومان  بحسابتان واریزکند با شرط اینکه هر دیناری که در همان روز مصرف نشود از حسابتان برداشت خواهد شد و اینکه . نمیتوانید وجهی برای کسی حواله کنید.

مسلما هر آنچه میتوانستید برای خودتان، عزیزانتان، آشنایان ، و دیگران خریداری میکردید.

این بانک سحر آمیز " زمان " است.

هرروز صبح شما  هشتاد و شش هزار و چهارصد ثانیه بحسابتان واریز و صبح بعد آنچه مصرف نشده از حسابتان برداشته میشود. ثانیه های مصرف نشده برای همیشه از دست میروند. ثانیه هائیکه نهایت ارزشمند تر از پولند.

هر ثانیه زندگی را لذت ببرید، زمان زود تر از آنکه  تصور کنید از دست میرود

مواظب خود باشید، شاد باشید و  عمیقا عشق بورزید.

از هم اکنون آغاز کنید.

چطور برنامه‌ریزی و کنترل پروژه رو یاد بگیریم ؟

آثار مخرب وجود بسترهاي رانت‌جويي بركارآفريني و رشد اقتصادي

آثار مخرب وجود بسترهاي رانت‌جويي بركارآفريني و رشد اقتصادي

چکيده:

موضوع انتخاب شغل و حرفه جمعيت فعال يك جامعه، موضوعي است كه در تعيين مسير رشد و شكوفايي اقتصادي آن تاثير بسزايي دارد.‌

آثار مخرب وجود بسترهاي رانت‌جويي بركارآفريني و رشد اقتصادي

اين موضوع وقتي داراي اهميت بيشتر مي‌شود كه منظور ما از جمعيت فعال، آن دسته از جمعيت فعال باشد كه داراي استعداد و توانايي بالايي هستند و انتخاب حرفه آنها به مراتب اثرگذاري بيشتري در رشد و توسعه اقتصادي دارد. به طور كلي،‌ اين‌گونه افراد با دو انتخاب مواجه هستند.

يكي مربوط به انتخاب حرفه‌اي است كه در نهايت منجر به توليد محصول منحصر به فردي شود كه زاييده خلاقيت و نوآوري وي است و در گسترش و بهبود روند توليدي جامعه موثر خواهد بود. انتخاب دوم ورود به عرصه ديوان‌سالاري و‌ ايجاد رانت‌هاي مختلف است كه نتيجه آن بهره‌برداري و برداشت از محصول توليدي ديگر توليدكنندگان با توسل به انواع ابزارهاي قانوني و غيرقانوني است كه در نهايت مي‌تواند منجر به تخريب و كاهش روند رشد اقتصادي يك كشور شود.

افراد مستعد و به طور كلي هر شخص دنبال بالاترين بازدهي نسبت به توانايي‌اش است، مثل يك مدير يا يك توليدكننده ماهر كه به دنبال پربازده‌ترين سمت اجرايي و يا خط توليد است. همين افراد مستعد با صرف هزينه و تلاش به نسبت كمتري مي‌توانند يكي از بهترين‌ها در مشاغل ديگر نيز باشند. يعني افرادي كه مستعدند ولي در يك شغل خاص به اندازه كافي حرفه‌اي نيستند مي‌توانند كارآفرين، جزو مقامات دولتي، وكيل يا يك سفته باز يا يك نويسنده و... شوند. سوالي كه مطرح است ‌اينكه چه عواملي، حرفه‌اي را براي يك فرد مستعد جذاب مي‌كند؟ يا‌ اينكه چه عواملي در انتخاب حرفه يك فرد مستعد تاثيرگذار هستند؟ عوامل متعددي وجود دارد كه روي جذابيت يك حرفه خاص براي يك فرد تاثير مي‌گذارند كه به طور مختصر مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:

1) اندازه بازار:

افراد مستعد در يك بازار گسترده و وسيع مي‌توانند سودآوري و منفعت بالاتري را نسبت به يك بازار محدودتر كسب كنند. به عبارتي ديگر هر چه بازار يك شغل خاصي گسترده و بزرگ باشد، مشوق خوبي براي افراد مستعد است كه وارد آن بازار شوند و سود بيشتري براي خود حاصل كنند.‌ اين گستردگي و بزرگي بازار مي‌تواند شامل ابعاد جغرافيايي، حجم معاملات و داد و ستد، كيفيت كالاها و... باشد.

وقتي بازار يك كشور بزرگ و مردم به راحتي شركت‌ها را تاسيس مي‌كنند و منافعشان حفظ مي‌شود، آن وقت بسياري از مردم كارآفرين مي‌شوند. بريتانيا در انقلاب صنعتي و آمريكا در اواخر قرن نوزدهم و اوايل قرن بيستم و كشورهاي آسياي جنوب شرقي امروزي نمونه‌هايي از اين موارد است.

در كشورهايي كه ثروت خصوصي تحت تسلط طبقه دولتي است و تعريف مشخصي از آن نباشد، رانت جويي داراي جذابيت خواهد بود و حتي رانت‌هاي غيررسمي ‌مثل رشوه، سرقت و دادخواهي و... امري عادي خواهد بود و كارمندان دولت از موقعيت خود براي جذب رانت‌هاي غيررسمي ‌سود خواهند برد.

كشورهاي داراي ثروت بالا و رشد كم، مورد توجه رانت جويان مي‌باشند. به خاطر‌ اينكه كالاهاي جديد اكثرا از حساسيت درآمدي بالايي برخوردار هستند و ‌اين براي نوآوري ضروري است يعني در جوامعي كه درآمد افراد آن بالا است، تقاضاي كالاهاي جديد نيز به مراتب بالاتر خواهد بود. پس رشد كمتر و درآمد پايين عاملي براي كاهش انگيزه و نوآوري و ابداع است و به تبع كاهش نوآوري، رشد اقتصادي نيز كاهش مي‌يابد. به همين خاطر است كه مي‌گويند كاهش بهره‌وري و رشد مي‌تواند به صورت چرخشي و هم افزار به كاهش هم منجر گردد، چرا كه افراد از بخش كارآفريني به بخش رانت‌جويي حركت كرده و رشد پايين مي‌ماند. با پايين ماندن رشد اقتصادي رشد كارآفريني نيز كمتر مي‌شود. همين چرخه ادامه مي‌يابد.

2) وجود نرخ كاهشي در بازده به مقياس نزولي:

يك فرد در گسترش كار خود با محدوديت‌هايي از جمله نرخ بازدهي كاهنده به مقياس، زمان، توانايي فيزيكي و عموما اندازه شركت روبه‌رو است. در اين صورت، فرد كارآفرين فعاليتش هرچه بيشتر مي‌شود، اگر بازدهي كاهنده به تواناييش كمتر كاهش يابد آن شغل را برمي‌گزيند. به عبارتي، هر چه اندازه شركت بزرگ‌تر مي‌شود، هزينه‌هاي وي با سرعت كمتري افزايش مي‌يابند و لذا چشم‌انداز سودآوري بالاتر خواهد بود.

كاهش بازدهي به مقياس در مورد اندازه بنگاه مي‌تواند توسط محدوديت‌هاي ديگر تكميل شود كه در كشورهاي توسعه نيافته جهان مشاهده مي‌شود. محدوديت‌هايي مثل محدوديت‌هاي قانوني ورود و خروج به بازار مثل مجوزهاي توليدي، كه باعث عدم جذابيت فعاليت‌هاي توليدي مي‌شود. دسترسي سخت به اعتبارات بانكي و... كه همگي زمينه را براي رانت‌خواري و رشوه‌گيري آماده مي‌كند.

3) قراردادهاي جبراني:

يعني ميزان رانتي كه يك فرد با استعداد از فعاليت خود كسب مي‌كند مهم است. مثلا اگر يك فعاليت نوآورانه، مجوزي از طرف دولت دريافت نكند و در انحصار خالق آن نباشد، لذا جذابيت كار نوآورانه كمتر مي‌شود. (يعني اشخاص نتوانند نتيجه و محصول كار خود را در اختيار داشته باشند.) و افراد مستعد كمتر در چنين فعاليت‌هايي وارد مي‌شوند.

حاصل كار رانت‌جويان كاملا مشخص است، ولي يك كارآفرين نياز دارد با يك تيم كار كند. مثلا در شركت‌هاي بزرگ، شناسايي ‌محصول هر فرد كار خيلي سختي است و پاداش دهي براساس آن نيز مشكل است.‌ اين عدم شناسايي محصول باعث مي‌شود كه افراد مستعد كه حق آنها به خوبي ادا نشده از شركت خارج شده و رانت جو شده‌اند.

اين مثال‌ها نشان مي‌دهد كه تخصيص استعداد بين بخش‌ها و فعاليت‌هاي مختلف، تنها بر اساس سود و منفعت مطلق آن حوزه نيست، بلكه به وسيله بازگشتي سود آن نسبت به بخش‌هاي مختلف سنجيده مي‌شود و بر‌اين اساس مبناي تصميم‌گيري افراد مستعد جامعه در انتخاب شغل و حرفه هستند.

انتخاب افراد مستعد خيلي مهم است و تاثير مهمي ‌روي تخصيص منابع دارد. اگر افراد مستعد، كارآفريني را انتخاب كنند در اين صورت تكنولوژي در صنعت موضوع فعاليت افزايش مي‌يابد و اين هم به نوبه خود منجر به افزايش بهره‌وري كل مي‌گردد. ولي اگر افراد مستعد رانت‌جو گردند، در اين صورت بهره‌وري كل كاهش پيدا خواهد كرد.

روي آوردن افراد به رانت جويي به دلايل زير اثرات مخربي دارد:

1) آنها نيروي كار و منابع را جذب خود مي‌كنند و درآمد كل را كاهش مي‌دهند.

2) اخذ ماليات بر روي توليدكنندگان جامعه توسط اين افراد صورت مي‌گيرد.

3) اگر افراد با استعداد رانت‌جو شوند، افراد با توانايي پايين كارآفرين شده و لذا رشد تكنولوژي كم مي‌شود.

به‌طور خلاصه مي‌توان گفت كه رانت‌جويان در هر كشور از قوانين موجود به صورت رسمي‌يا غيررسمي‌سود مي‌برند.‌اين عمل باعث مي‌شود كه توليدكنندگان از بازده عمل خود در مقايسه با افراد رانت جو احساس خسران داشته باشند و لذا در اولين فرصت به امور رانت‌جويانه روي آورند. همين موضوع به صورت سلسله وار رشد و نوآوري را كاهش مي‌دهد. بنابراين يكي از سياست‌هاي مقامات تصميم ساز يك جامعه بايستي كاهش انگيزه ورود افراد مستعد به بخش رانت جويي باشد. يكي از منافع تقليل دادن قدرت و سهم رانت‌جويان، حركت افراد مستعد جامعه به سوي فعاليت‌هاي توليدي است كه در‌اين صورت چرخه افزايش بهره‌وري و رشد اقتصادي همراه با افزايش مضاعف خلاقيت و نوآوري تكميل مي‌گردد.

* فرهاد علي‌نژاد  ، دانشجوي دكتراي اقتصاد _ دانشگاه تهران

نقل از دنیای اقتصاد

شش نکته که در سرمایه گذاری نباید فراموش کنید

تولید ناب چیست ؟

تولید ناب چیست ؟

قرن بیستم شاهد دو انقلاب در صحنه‌ تولید بود. انقلاب اول را پس از جنگ جهانی اول هنری فورد و آلفرد اسلون پی ریزی کردند که منجر به ظهور تولید انبوه و پایان عصر تولید صنعتی ( تولید دستی) شد و انقلاب دوم توسط «تاایچی اونو» در شرکت خودروسازی تویوتا صورت گرفت که با محوریت حذف اتلاف، اتمام عصر تولید انبوه و زایش تولید ناب را در پی داشت. پس می توان سه مرحله را در شیوه‌های تولید در نظر گرفت:

1- تولید دستی (مبتنی بر حرفه و هنر): در این شیوه تولید، کارگران ماهر با به کارگیری ابزار آلات ماشینی چند کاره، محصولاتی غیراستاندارد را در حجم کم و تنوع بالا به صورت سفارشی برای خریدارانی خاص تولید می کردند. طبیعی است که این ویژگی منجر به قیمت زیاد محصول می شد. امروزه در ساخت ماهواره ها، سفینه های فضایی و مشتریان با سلیقه های خاص این شیوه کاربرد دارد.

2- تولید انبوه: این شیوه تولید اولین بار توسط آدام اسمیت در قرن هیجدهم مورد تحلیل قرار گرفت و برتخصص و تقسیم کار و مفاهیمی چون مقیاس اقتصادی تولید و شیوه های تجزیه و تحلیل هزینه و سود و حجم فعالیت تاکید دارد. از ویژگیهای دیگر این شیوه تولید این است که محصول توسط متخصصان طراحی و بوسیله کارگران غیرماهر تولید می شود. نیروی کار به آموزش کم احتیاج دارد و سازماندهی به صورت ادغام عمودی کامل است. تنوع محصولات نیز محدود است ولی به خاطر حجم بالای تولید روند قیمتها نزولی است.

3- تولید ناب: خاستگاه تولید ناب ، کشور ژاپن است و برای اولین بار صنایع این کشور آن را مطرح کرده  و به کار بردند. شاید علت این امر با محیط و موقعیت طبیعی و جغرافیایی کشور ژاپن و فرهنگ حاکم یر رفتار مردم آن ارتباط داشته باشند. ژاپنی ها به خاطر مواجه بودن با محدودیت وسعت، فضا و منابع طبیعی و جمعیت زیاد با انجام هر گونه کار بیهوده و بی فایده که منجر به اتلاف منابع مادی و انسانی آن ها شده به شدت مخالف هستند. آن ها تولید ضایعات و دوباره کاری تحمیل شده به وسیله کیفیت ضعیف و نامطلوب را اتلاف می دانند و تلاش می کنند تا محصولاتی بدون نقص و با کیفیت کامل تولید کنند.

آنان هم چنین معتقدند که نگهداری موجودی، موجب اشغال فضا و راکد ماندن سرمایه درسازمان می شود. هر گونه فعالیت، رفتار و تصمیمی که به افزایش ارزش افزوده محصول و خدمات کمک نمی کند، اتلاف ، بیهودگی و ضد ارزش تلقی می شود و باید حذف کرد.
نظریه نظام تولید به هنگام برای اولین بار در شرکت TOYOTAمطرح گردید. کارشناسان این شرکت در مطالعاتی که به منظور بهبود روش ها و سیستم ها انجام دادند، به این نتیجه رسیدند که در فعالیت ها و عملیات شرکت هفت عامل وجود دارد که منشا و عامل اتلاف منابع سازمان هستند که عبارتند از:
1.اتلاف حاصل از تولید اضافی
2.اتلاف حاصل از طولانی بودن زمان انتظار( مشتری، ماشین، مواد و کارگر)
3.اتلاف حاصل از حمل و نقل
4.اتلاف حاصل از فرآیند تولید
5.اتلاف حاصل از ذخیره و انبار غیر ضروری مواد
6.اتلاف حاصل از حرکت اضافی
7.اتلاف حاصل از تولید کالای معیوب

این مطالعات مقدمه ای شد تا تاایچی اونو(Taichi Ohono  ) که ابتدا یک کارشناس بود و بعدها از مدیران ارشد شرکت تویوتا گردید، نظریه جدیدی در مدیریت تولید ارائه کند. نظریه او همین است که امروز با عنوان تولید ناب معروف می باشد. تاریخ بسط و گسترش این تفکر به اواسط دهه 1970 بر می گردد.

تعریف تولید ناب
نظام تولید ناب موضوعی است که افراد مختلف به صورت های متفاوتی آن را شرح داده اند و در متون مختلف با عبارت ها و تعبیرهای گوناگون تعریف شده است. آن چه در بین بسیاری از این تعریف ها و توضیحات مشترک می باشد، عدم تفهیم کامل موضوع تولید ناب است. در بسیاری از این نوشته ها و گفته ها از تولید ناب به عنوان تکنیکی در کنترل موجودی یاد شده است و آن را مترادف با موجودی صفر دانسته اند. تاایچی اونو در جایی می گوید: (( موجودی صفر هدف بیهوده ای بیش نیست.))

بعضی آن را نگرشی نو به تولید و بعضی دیگر نوعی روش می دانند. نظام تولید به هنگام برای افرادی دیگر، نوعی فلسفه و تفکر می باشد. هم چنین برخی از نویسندگان دیگر آن را یک استراتژی دانسته اند. یکی از نویسندگان معتقد است سیستم تولید ناب نه تنها همه مواردی را که در بالا اشاره شد دارا می باشد، بلکه چیزی بیشتر ازآن است. تفکر تولید ناب تنها به چند بخش از یک سازمان اختصاص داده نشده، بلکه برای انواع سازمان ها و همه بخش ها و واحدهای آن ها می باشد.

نظام تولید ناب چیزی بیشتر ازمدیریت کالا و حمل و نقل مواد است. یک فلسفه و تفکر است که هدف آن حذف جامع و کامل اتلاف و جلوگیری از به هدر رفتن منابع در همه فعالیت ها می باشدو مبتکر این تفکر در این مورد گفته است:" هدف ما حذف جامع اتلاف و بیهودگی است."

یکی از نویسندگان می گوید:" بعضی ها فکر می کنند نظام تولید ناب مانند لباس شیک است که شرکت تویوتا آن را از بازار خریداری و به تن کرده است. آن ها نیز می خواهند همین کار را بکنند اما خیلی زود متوجه می شوند که برای پوشیدن این لباس خیلی چاق هستند."

شینگو در مورد شناسایی مناسب تفکر ناب معتقد است که این موضوع یک وسیله ، روش و تکنیکی مانند سایر روش ها و مسائل به کار گرفته شده در مدیریت تولید نیست. او در مقدمه کتاب خود تحت عنوان " انقلابی در ساخت و تولید" می گوید:" تولید به هنگام مقصد و پایان است نه وسیله."

در یک جمع بندی از تعاریف و توضیح هایی که در مورد تولید ناب ارائه شده است باید بگوییم:" نظام تولید ناب تفکر و نگرشی نوین در اداره سازمان های صنعتی است که با اصول تکنیک ها و روش های برخاسته از آن، حذف کامل و جامع اتلاف و افزایش بهره وری را در تمام فعالیت ها اعم از داخل و خارج سازمان دنبال می کند."

عبارت مرتبط با ناب کلمه ژاپنی کایزن(Kaizen) به معنی بهبود مستمر است. کایزن متدولوژی است که کانون آن بهبود مستمر فرآیند می باشد. اهداف اصلی کایزن عبارتند از افزایش بهره وری، افزایش توان عملیاتی، کاهش هزینه ها، بهبود کیفیت و افزایش رضایتمندی مشتری.

منبع : ایمیل گروپ مدیران ایران .

زیر نظر گرفتن رقیب

موفقیت یک شرکت در چیست؟

جذب مشتري در 46 ثانيه